Laseroterapija

Laseroterapija– Laser je izvor usmerene koherentne monohromatske svetlosti. Naziv predstavlja skraćenicu od početnih slova engleskih reči “ Light Amplification by Stimulated Emission of Radiation”, što znači pojačanje svetlosti stimulisanom emisijom zračenja.
– U fizikalnoj terapiji se koriste laseri male snage: helijum-neonski(HeNe) i poluprovodnički galijum-arsenidni(GaAs) i galijum-aluminijum-arsenidni(GaAlAs). HeNe laser je kontinuirani, emituje crvenu svetlost talasne dužine 632,8nm, koja u tkiva prodire do dubine od 0,5cm. Poluprovodnički laseri emituju infracrvene zrake, GaAs talasne dužine 904nm a GaAlAs između 780 i 860nm, koji u tkiva prodiru dod dubine od 1 do 2cm. Po načinu emisije obično su impulsni, pri čemu jedan impuls traje 200ns.
– Laseri male snage primenjuju se kontaktnom tehnikom i skeniranjem. Pri kontaktnoj tehnici sonda se stavlja vertikalno na kožu i drži se čvrsto. Skeniranje se vrši pomoću posebnih uređaja, sa određene distance naznačene u upustvu za rukovanje.
– Za dozu zračenja koristi se gustina energije izražena u džulima po kvadrantnom centimetru(J/cm2). Obično iznosi od 0,5 do 4 J/cm, pri čemu ukupna doza u toku jedne sesije varira u širokom rasponu, od 10 do 50 J/cm2, za decu 25 J/cm2.
– Eksperimentalno i klinički je utvrđeno da laseri male snage pospešuju rezoluciju zapaljenskog procesa i zarastanje oštećenog tkiva, da smanjuju otok i ublažavaju muskuloskeletni i neuropatski bol. Indikacije za primenu lasera su: zarastanje rana, preloma kostiju, oštećenja tetiva i ligamenata, ublažavanje bola, otoka i inflamacija.
– Primena lasera je kontraindikovana u predelu očiju, malignih tumora, žarišta krvarenja, trbuha i donjeg dela leđa u trudnoći, u predelu štitaste žlezde i testis, epifiza kostiju kod dece u rastu, u predelu glave kod bolesnika sa srčanim problemima, kao i kod bolesnika sa kognitivnim poremećajima koji ne mogu da shvate rizik od izlaganja očiju laserskim zracima.